Intussen aan tafel bij Galerie Hommes, met Lidy Jacobs,Petra Werlich en 12 anderen


Gisteravond, 10 april, had ik de eer om tafelheer te zijn bij een intiem diner dat galerie Hommes, Rotterdam, organiseerde rond de expositie van Lidy Jacobs en Petra Werlich. Twee kanjers. Maar wat doe je als je tafelheer bent en een gesprek over kunst in het algemeen en in het bijzonder op gang moet brengen? Ik schreef een verhaal – omdat ik niet anders kan:

Sinds ik me intensief met kunst bezighoud, ben ik opzoek naar wat kunst kunst maakt, wat de ene kunstenaar onderscheidt van de ander, het ene kunstwerk van het ander. Het is – gelukkig – een eindeloze zoektocht naar de essentie van het ‘scheppen’. Omdat ik niet anders kan heb ik voor vanavond daarom een kort verhaal geschreven, dat op de een of andere manier hierover gaat.

Voordat god het wist, bestond hij. Hij was een schepping voor zijn schepping uit. Op een dag was hij.Hij keek om zich heen en dacht, ik ben.
Hij dacht, heb ik een naam?
Ben ik een afkorting?
Even denken.
Ik voel mij Goed. Dus mijn naam begint met een G.
Ik voel mij Oneindig. Dus de tweede letter van mijn naam is een O.
Ik voel mij Dor, Dolend, Dralend, Depressief, Doelloos. Ik ben een ontzettende D.
Ik ben een afkorting en GOD.

Hij keek om zich heen – hij hing zo’n beetje boven de wereld te zweven, zoals een dood lichaam in een zwembad – en hij zag overal plukjes mensheid vol verwachting naar hem opkijken.
Toen begreep hij het. Er werd iets van hem verwacht.
Ik roep wel even wat, dacht hij.
En hij riep: ik voel me Goed! En jullie?
De mensheid schudde het hoofd.
Ik voel mij Oneindig. En jullie?
Het antwoord stemde niet vrolijk.
Ik voel me Dor, Dralend, Dolend, zelfs Depressief en Doelloos. En jullie?

Wij ook, klonk het dof-enthousiast uit een paar honderd kelen – want in die tijd was het nog tamelijk stil, menselijk gesproken.

Toen wist god het. Ik zal jullie een verhaal vertellen.
Ja, daar houden wij van – riep de mensheid.

Dus god vertelde over een tuin die hij paradijselijk noemde en over een man en een vrouw die zich nergens over schaamden want ze wisten niet eens wat dat was en over allerlei dieren die hij had bedacht als konijnen, mestkevers, tyrannosaurussen rex en lieveheersbeestjes. Honderd procent onschuld. Maar niet voor lang.
Daar komen jullie dus vandaan, riep hij. Dus. Helpt dat?
Nee, riep de mensheid. Het maakt het alleen maar erger.
Jezus nog aan toe, riep god. Wat heb ik daar nou aan.  Wat helpt dan wel?

Weten we niet, daar bent u toch van?, klonk het.
Toen wist god het opnieuw.

Ik weet het, riep hij. Ik geef je een stukje van de werkelijkheid zodat je zelf een beetje mij kunt zijn.
Doe niet zo arrogant, riep de mensheid, wij hebben u bedacht.
Ja, maar veel verder zijn jullie niet gekomen, bitste god terug.

Ik geef je de werkelijkheid om die zelf in te vullen, zoals je denkt dat het moet. Dat is een hele kunst. Ik benoem jullie daarom tot kunstenaar. Maar bedenk goed waar je aan begint – het is niet makkelijk.

Maakt ons niks uit, riep men. Wij verkiezen twijfel boven zekerheid. Wij aarzelen liever dan te doortasten. Wij stellen beter vragen dan te antwoorden. Wij scheppen liever dan te kopiëren. Wij wonen liever in onze werkelijkheid dan de schaduwen van een grot. Ja, dan voelen wij ons niet meer Dor, Dralend, Dolend, Depressief en Doelloos. Snapt u dat?

Tja, riep god. Tja, het klinkt als een vakbond, maar mijn zegen heb je.
En toen viel ook bij god het kwartje. Yes!,riep hij, Yes! Ik zegen jullie, holy shit, dat voelt goed – ik heb eindelijk een doel. Wow. De D is van Doel.

De kunstenaars haalden hun schouders op. Lekker belangrijk. Ze wisten wat hun te doen stond – in al hun onschuld. En zo kwam het dat Lidy goddelijk sensuele mensjes maakt met lieve haze-oren en dito snuiten en goddelijke geslachtsdelen. En zo komt het dat Petra kale kunstenaars goddelijk portretteert en portretten schildert als zoektochten, waarin het onvolmaakte volmaakt wordt en de intrige van het menszijn wordt geanalyseerd. Als ik het zo mag zeggen.

En zo komt het dat we hier nu aan tafel zitten. We hebben het aan onszelf te danken.

Galerie Hommes
galerie voor hedendaagse kunst

Charloisse Kerksingel 14
3082 DA Rotterdam
Nederland
Route (google maps)

Openbaar vervoer:
Bus 46 vanaf Oostplein
Bus 73 vanaf Zudplein
uitstappen
halte Kaatsbaan.
Tram 2 vanaf
Metro Maashaven
uitstappen
Frans Bekkerstraat.

contact info@hommes.nl

T + 31 (0)10 – 4955594
F + 31 (0)10 – 4953954

Advertenties

Over hanvanwel
Alles voor de kunst. De kunst van het kijken, schilderen, schrijven, creëren, genieten, bedenken en maken. De kunst van het je eeuwig verbazen. Maar ook de kunst van het rouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: